 |
KODEKS HONOROWY
Stowarzyszenia Ludzi Aktywnych
HORYZONTY
|
-
Ideowe fundamenty, jakie łączą członków Stowarzyszenia "Horyzonty" to chrześcijański system wartości, demokracja, konserwatywno-liberalne poglądy i patriotyzm. Stąd wszyscy muszą charakteryzować się wysoką wrażliwością moralną i oddaniem w służbie dla dobra Ojczyzny.
-
Przyjęcie wartości chrześcijańskich nie oznacza wykluczania ani dyskryminacji wyznawców innych religii; warunkiem ich członkostwa jest rozumienie i akceptacja tychże wartości oraz nie hołdowanie wartościom sprzecznym z przyjętymi przez "Horyzonty".
-
Podkreślenia wymaga, iż religia nigdy nie może być wykorzystywana w rozgrywkach politycznych, czy decyzjach personalnych.
-
W urzeczywistnianiu wyznawanych ideałów, każdego powinna cechować jak największa aktywność. Ważne jest, by śmiało podejmować wyzwania, propagować szczytne idee, jakie przyświecają stowarzyszeniu a w razie potrzeby - odważnie ich bronić.
-
Z powierzonych sobie obowiązków należy wywiązywać się przykładnie i sumiennie. Wielce chlubną będzie aktywność wykraczająca poza obowiązki, o ile będzie służyć tym samym wartościom i nie przyczyni się do zaniedbania głównych powinności. W swoich poczynaniach należy się kierować przede wszystkim uczciwością.
-
Żaden członek stowarzyszenia, nabytych praw nadużywać ani przeciw innym wykorzystywać nie może. Zarówno na forum stowarzyszenia, jak i poza nim, szanuje godność osoby ludzkiej i jej prawa.
-
Przedstawiciel władz stowarzyszenia w szczególnej mierze ma obowiązek godnego reprezentowania "Horyzontów". Piastowanie ważniejszych funkcji i stanowisk traktuje jako nobilitację i wyróżnienie, lecz nigdy nie wywyższa się z tego tytułu - pamiętając, że obarcza go większa odpowiedzialność.
-
W żadnym wypadku nikim nie powinna powodować zazdrość. Cudze osiągnięcia należy traktować jako impuls do realizacji własnych aspiracji i bodziec do pracy nad sobą. Odsuwać przy tym należy od siebie wszelkie egoistyczne pobudki.
-
Każdy zobowiązany jest troszczyć się o dobrą atmosferę współpracy. Wypada przy tym, aby ochoczo służył innym członkom swoją radą i pomocą, a w żadnym razie nie utrudniał nikomu pracy.
-
Wszyscy członkowie stowarzyszenia działania swe opierają na szczerych odruchach serca, toteż nie szukają poklasku i nie pragną nagród, zaszczytów, czy - tym bardziej - zysków. Ponadto zawsze z należytą skromnością zarówno przyjmują wyrazy uznania - jak też chwalą swoje bądź wspólne osiągnięcia na forum publicznym.
-
11. Nie wypada - zwłaszcza w nieuzasadnionych sytuacjach - głosić negatywnych opinii o stowarzyszeniu ani jego członkach. W miarę możliwości powinno się stawać w obronie dobrego imienia "Horyzontów" lub milczeć.
-
Oficjalne oświadczenia muszą harmonizować z zasadami ideowymi stowarzyszenia, dokumentami programowymi oraz ogólnym kanonem dobrego zachowania społecznego, politycznego i obyczajowego.
-
Członkom "Horyzontów" nie przystoi - ani na drodze dopuszczalnych działań demokratycznych, jawnych lub tajnych układów, ani dla partykularnych interesów - rozbijać struktury stowarzyszenia.
-
Zawsze trzeba czynić starania, by wszystkich członków integrować i konsolidować, w imię takich wartości, jak lojalność, solidarność i przyjaźń.
-
Wszelkie spory i pretensje należy w pierwszej kolejności wyjaśniać między sobą, wyłącznie w gronie osób, których sprawa bezpośrednio dotyczy. Później można prosić o mediację osób trzecich, a dopiero w ostateczności należy zwrócić się do wyższej instancji o rozstrzygnięcie konfliktu - na Wysokim Trybunale kończąc.
-
Nieporozumień na gruncie prywatnym nie można przenosić na forum stowarzyszenia. Aczkolwiek, za zgodą stron, wolno w dążeniu do konsensusu, skorzystać z pomocy któregoś z członków stowarzyszenia - oczywiście bez konsekwencji organizacyjnych.
-
Donoszenie jest czynem niegodnym członka "Horyzontów". Niemniej dostrzeżenie poważnego uchybienia lub nagannego czynu, naruszenia statutu albo złamania prawa - musi spotkać się z właściwą reakcją. Winnemu należy zwrócić uwagę i nakłaniać, by sam się przyznał. Jeżeli to zlekceważy, spróbuje tuszować winę tudzież uniknąć kary - trzeba zgłosić sprawę odpowiednim władzom.
-
Członkowie stowarzyszenia, zobligowani tajemnicą lub związani jakąś obietnicą - nie mogą zawieść zaufania. Pamiętać muszą jednak, iż większym dyshonorem od złamania obietnicy jest dotrzymywanie jej w złej sprawie. Jakkolwiek dochowanie sekretu, czy dotrzymanie danego słowa są godne szacunku - to nie mogą występować wbrew zasadzie, że prawda - matka uczciwości - jest ważniejsza niż przyjaźń lub osobista korzyść.
-
W dążeniu do realizacji ideałów stowarzyszenia, nie wolno gardzić pomocą innych organizacji. Współpraca, zwłaszcza z organizacjami o zbliżonych poglądach, powinna opierać się na partnerstwie i wzajemnym szacunku. W kontaktach z organizacjami odmiennymi ideowo wypada wykazać się podobnym szacunkiem i tolerancją.
-
Ponieważ za oczywiste uważa się respektowanie norm ujętych w Dekalogu - powyższe zasady stanowią jedynie nakreślenie pewnego wzorca moralnego i etycznego w postępowaniu. Nie wyczerpują one szerokiego zagadnienia, jakim jest postawa honorowa. Oznacza to, iż opierając się na tych elementarnych prawidłach, każdy winien stale pracować nad ubogacaniem duchowym i rozwojem kultury osobistej. Następnie, osiągnięcia zdobyte na tym polu, ma za zadanie przenosić na grunt pracy dla Ojczyzny.
|
|
